Tania Petré

Ik ben geboren in 1965 en al mijn hele leven creatief bezig, een gave die ik van mijn ouders heb meegekregen . Het tekenen en schilderen zat er al van kleins af in.

In de zomer van 2004 ging ik naar de Bib en kreeg toevallig een boetseerboekje in handen. Dit leek me een nieuwe uitdaging. De eerste pop was wel redelijk geslaagd maar geen lang leven beschoren, ze viel gewoon uit elkaar door de slechte klei. Na wat omzwervingen op het net en een ander type van zelfhardende klei, kwam ik tot aanvaardbare resultaten. Doch de zelfhardende klei lag me niet echt.

Ik ben ondertussen overgeschakeld op polymeerklei, ik kan er veel fijner mee werken en ik ben best tevreden over mijn creaties.

Telkens weer leg ik voor mezelf de lat hoger, ik leer het mezelf aan door verschillende technieken te combineren en dat lukt aardig, zo leer ik heel wat uit de fouten die ik maak en is de vreugde des te groter wanneer het resultaat de volgende keer weer beter is.

Een citaat van Anne Lodewijks is hier helemaal van toepassing: "Je laatste werk blijft altijd je beste werk en je nieuwe werk wordt altijd weer beter dan je laatste werk!"Beter kan ik de evolutie in mijn werk niet beschrijven. Ik vind het heel leuk om diverse types te ontwikkelen, zo zal ik de ene keer voor een humoristische inslag gaan, en de andere keer proberen om zo anatomisch correct als mogelijk te werken.







Ik ben dus een autodidact wat het poppenmaken betreft en heb nog een hele weg te gaan. Ik hoop dat het lezen van dit stukje andere mensen ertoe kan aanzetten om niet op te geven na een mislukte poging, het poppenmaken is voor mij een passie geworden, jammer dat ik daar niet eerder achtergekomen ben.