Vie Nolmans

Poppen maken is voor mij een heuse obsessie, net als mijn schilderwerk. Vanuit mijn grafische opleiding begon ik met schilderen op zijde. Maar ook pottenbakken interesseerde me, en - voor ik het wist - boetseerde ik dieren uit pottenbakkersklei ...

15 jaren terug, maakte ik mijn eerste poppen uit papier-maché, maar gaandeweg vond ik dat ik meer expressie won uit zacht materiaal. Dus begon ik met veel plezier en enthousiasme te werken aan levensgrote karikatuurpoppen van popartiesten in poppenklei. Dit werd blijkbaar met enthousiasme onthaald door TMF en Jim TV, en dus waren ze geïnteresseerd in een reportage over mijn werk.

Ik heb ondertussen veel geëxperimenteerd met zeer verscheidene materialen voor zeer uiteenlopende projecten. Plasticine animatiefiguurtjes, latex poppen in een "Spitting Image" stijl, mousse figuren, poppenkastpoppen, ... het was een logische stap, omdat ik nu eenmaal met karikaturen werkte. Ik heb meegewerkt aan een project voor een Canadese Universiteit om Chinese meisjespoppen te maken die fungeerden als therapie voor autistische kinderen. Een Zwitserse buikspreker wilde van mij een reuzekonijn met veel mechanisch binnenwerk om mond, ogen, oogleden, ... te laten bewegen, ... Voor een soortgelijk project moest ik een soort "cybermonster" met beweegbare ogen en electronische schakelingen voor verlichting creëren. Het werd een groot succes!

Zowel technisch als artistiek is creativiteit de belangrijke factor, omdat je eenvoudige bewegingen met behulp van een ingewikkelde systeem moet kunnen aandrijven. Wat het boeiend maakt? Ieder project is een uitdaging! Telkens weer nieuwe oplossingen zoeken voor nieuwe problemen ... Maar de werkelijk grote uitdaging is altijd: "Om ze te doen leven!"

Vie