
Poppenmaken,... voor een buitenstaander is het misschien niet makkelijk te begrijpen, maar je kan er echt aan verslaafd geraken...
Je begint met een idee, een droom, een gevoel, in elk geval iets 'ongrijpbaars', en je eindigt met een (bijna) levend wezen, met als het ware een eigen karakter en een ziel.
en wat daar tussenin gebeurt is moeilijk uit te leggen. Soms onzekerheid, dan weer sterke vastberadendheid. Veel vreugde maar ook vermoeidheid... Een hele hoop volharding en uiteindelijk verwondering; heb ik echt dit wezentje gecreëerd?
Mijn verslaving begon al erg vroeg. Ik ben opgegroeid in Kalmthout (bij Antwerpen), vlakbij het mooie natuurreservaat. Dat was in mijn verbeelding dan ook bevolkt met elfjes, kabouters en dwaallichtjes. Als kind tekende ik de hele tijd prinsesjes en feeën, en toen ik het boek 'de elfen' kocht van Brian Froud was ik helemaal verkocht. Zo wilde ik ook kunnen tekenen en schilderen!
Iets later kreeg ik van mijn vader een pakje DAS klei, en een boekje met voorbeelden van figuren, en vol goede moed ging ik hiermee aan de slag.
Mijn eerste werkstukjes hebben echter niet lang geleefd, ze waren wel mooi maar helaas niet stevig genoeg en hierdoor was mijn enthousiasme wel voor enige tijd bekoeld.
Een paar jaar geleden ontdekte ik de boeken van Hannie Sarris (Feeëriek boetseren en Fairy Fantasy poppenmaken) en Wilma van den Dries (Nostalgische Kerstbeelden) en nu lukte het wel! - na veel vallen en opstaan weliswaar..
Ik maak het liefst frêle, dromerige vrouwenfiguren. Ik probeer de verhoudingen van het menselijk lichaam te respecteren, maar ik maak mijn figuren wel een beetje langer dan 'normaal', dit vind ik eleganter. De lessen 'Modeltekenen en -schilderen' die ik al sinds enkele jaren volg aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Lucas te Kapellen, helpen me ook enorm bij het boetseren (en vice versa).
Mijn poppen maak ik uit zelfhardende klei (La Doll en Premier), hun kleren maak ik met de hand uit natuurlijke materialen (zijde, kant, satijn en katoen) die ik verhard met Paverpol. Soms beschilder ik de kleren met acrylverf, maar niet altijd. Ik beleef zeer veel plezier aan het creëren van de kapsels van mijn figuren, deze maak ik van strengen wol en verhard ik eveneens met Paverpol.
Ik hou erg van de combinatie van klei en verhard textiel, zo wordt de figuur echt 'bevroren' in een bepaalde pose. Het werken met verhard textiel geeft je ook vele mogelijkheden om je figuren te personaliseren, zo heb ik onlangs een bruidje gemaakt met stof van het oorspronkelijk bruidskleed..
Wil je meer te weten komen over mijn poppen en manier van werken, neem dan gerust een kijkje op mijn website www.kristeljacobs.be of stuur mij een mail als je vragen hebt (info@kristeljacobs.be).
Liefs,
Kristel
![]() |
|||||
